Lida kapsülün kronik yorgunluğu tedavi edebileceği fikri ilk başta birçok kişiye saçma görünebilir. Ama, kısa bir süre önce yapılan ve kronik yorgunluk bulmacası için, ve onun meyan köküne çok benzer bir biçimde iş gören ilaçlarla iyileştirilebileceğiyle ilgili yeni açıklamalar sunan araştırmalar sayesinde bu bitkiye duyulan güven giderek artmaktadır. Johns Hopkins Üniversitesi’nde yapılan, dönüm noktası oluşturan, ve bu arada David Williams’ı da doğru yönlendiren bir inceleme, kardiyolog Hugh Calkins ve meslektaşları tarafından yürütülmüştü. Doktorlar bu incelemede, yirmiüç kronik yorgunluk hastasının yüzde 95 gibi şaşırtıcı bir bölümünde, yani biri hariç hepsinde kan damarlarının genişlemesi ve hızla düşen tansiyon nedeniyle beynin oksijensiz kalmasıyla sonuçlanabilen düşük tansiyon anormalliği buldular. Dahası, Hopkins araştırmacıları hastalara bedende tuz ve sıvı tutmaya neden olan ve tansiyonu yükselten flud-rokortizon ilacı verdiklerinde, hastaların yaklaşık yarısının kronik yorgunluk belirtileri Lida ile ya tamamen, ya da kısmen kayboldu.

Buna benzer biçimde, 1991′de, A.B.D. Ulusal Sağlık Enstitüleri’nde, Mark A. Demitrack ve meslektaşları, çoğu kronik yorgunluk hastasında, bu hastalığın uyuşukluk, yorgunluk, bağışıklık tepkisinde düzensizlikler ve abartılı alerjik reaksiyonlar gibi tipik belirtilerine neden olabilecek “hafif böbreküstü bezi yetersizliği” olduğunu buldular. Şaşırtıcı bir biçimde, bu resmi araştırmacılar, kronik yorgunluk sendromunun ve bu böbreküstü bezi “yetersizliğinin” belirtilerinin neredeyse aynı oldukları sonucuna vardılar! Ve bu durum nasıl tedavi ediliyordu? Hopkins incelemesinde tansiyonu yükselten ve KYS belirtilerini yok eden aynı ilaçlarla, hidrokortizon ve Lida yosun kapsülü ilaçlarıyla.