Zayıflama hapı Lida alımında yiyecek hafızası haritanıza da el atın. Geçmişinizden, çocukluğu­nuzdan, zihninizin tozlu arka odalarında toplanmış hatıralardan kay­naklanan yiyeceklerle ilgili davranışlarımız. Bu ille de Madeleine ku­rabiye olmayabilir. Bu KFC veya bir kalıp Dairy Milk çikolata olabi­lir, ya da süslü bir pasta, mantı veya anneannenizin dantel işlemeli altlıklarla salonunun alacalı ışığında sunduğu kek.

Bu ataç tatlar ru­hunuza işlenmiş durumda, işte orada beyninizin en ücra köşelerin­de duruyor ve sizin bir yetişkin olarak buna tepkiniz büyük. Lida yosun hapı kulladığınız dönemde ikinci bir turtaya uzanmaya sevk etmek için yeterli çünkü size yetişkinliğin tüm baskı ve endişelerinden sıyrılmanızı sağlayarak güvende olduğu­nuzu ve sevildiğinizi hissettiriyor. Sadece tetikte olun, hepsi bu…

Hepimiz yarın ne kadar az yiyeceğimize, haftaya ne kadar uzun ko­şacağımıza dair yüksekten uçarak sözler vermenin ne kadar kolay ol­duğunu biliyoruz. Maraton martta başlıyor! Kepekli galetalar cu­madan! Şimdiki zamanınızı -şu an, reklam bitmeden koltuktan kal­karak- gelecekteki göz alcılığınızın planını yapmaya dönüştürmek bir parça zor. Buna sosyal psikologlar “dinamik tutarsızlık” – kendi­nize inanarak ne planladığınız ile gerçek zaman diliminde ne yap­tığınız arasındaki boşluk – diyor.

Bu durum Richard Thaler ve Cass R. Sunstein’ın Nudge adlı popüler kitaplarında ustaca gösterdikleri gibi insanlar uyarılma hallerine bağlı olarak, belli bir duruma “sıcak” veya “soğuk” tepki verirler. Serinkanlıyken ve ilgisiz bir haldeyken, uyarılmanın güçlü etkisini hafife almaya yatkınız.

Bunların hepsi bir­kaç kilo vermek için “sadece hayır de” kuralını uygulayarak ortaya çı­kan planlardır ama bir kâse çekici yağlı çıtır çıtır cipsle, büyüleyici bir peynir tabağı ve harika ikinci bir şişe kırmızı şarapla karşı karşıya gelince direniş birdenbire çöker.