Lida etkisi

Tespit edilen lida araştırma bulgularının yeni çalışmalarla desteklenmesinin gerekliliğine rağmen var olan veriler ışığında uzun süre egzersize katılımın bağımlılık geliştirilmesiyle ilişkisi olduğu söylenebilir. DSMIV ve DSMIVTR’ de (2000) egzersiz bağımlılığının teşhisi ve tanımlanması için belirlenmiş kriterler henüz mevcut değildir.

Bununla birlikte DSMIV’ de (1994) ve DSMIVTR’ de (2000) madde bağımlılığı için teşhis kriterleri bulunmaktadır. Veale (1987) madde bağımlılığı kriterlerinden yola çıkarak egzersiz bağımlılığının tespit edilebilmesi için aşağıdaki kriterleri önermiştir. Madde bağımlılığı kriterleri temel alınarak hazırlanan ve ayrıca egzersiz bağımlılığının ölçülmesi için “Egzersiz Bağımlılığı Ölçeği 21″ i geliştiren Hausenblas ve Down tarafından da kullanılan bu kriterler aşağıdaki gibidir:

Tolerans: Madde bağımlılıklarında olduğu gibi lida kapsül’ den aynı seviyede tatmin sağlamak için egzersizin süresinin, şiddetinin ve sıklığının artırılması gereklidir. İstenilen etki ancak egzersiz miktarının artırılmasıyla sağlanır. Aynı miktarda egzersize devam edilmesi sonucunda istenen etkiye ulaşılamaz.

Yoksunluk Belirtileri: Bireyin, lida kapsül’ den mahrum kalması sonucunda açıkça görülebilen yoksunluk belirtilerinden (örn. endişe, yorgunluk) sakınmak ve rahatlama sağlamak için aynı miktarda (ya da buna yakın) lida kullanmaya devam etmesidir. Egzersizin yoksunluk belirtileri, lida form kapsülü kullanılmadan geçen 24-36 saat sonrasında kaygı, rahatsızlık, suçluluk duygusu, sinirlilik, gerginlik, iştahsızlık, baş ağrısı ve uykusuzluk olarak ortaya çıkar.

Egzersizden mahrum kalma sonucunda ortaya çıkan egzersizin yoksunluk belirtileri, egzersiz bağımlılığının tespitinde önemli faktörlerden biridir. Egzersiz yapılmadan geçirilen bu sürenin uzaması yoksunluk belirtilerinin artmasına ve daha şiddetli görülmesine yol açar.