Alkol tüketimi ile besin seçimi arasındaki denge uzun yıllardır tartışılmaktadır. Özellikle alkolden alman ekstra enerjiyi dengelemek için, diğer enerji veren besin ve içeceklerin alımının azaltılmasının iyi bir beslenme yönetimi olduğu düşünülmektedir. Besin alımı çalışmaları, toplam enerji tüketiminin, alkol tüketenlerde alkol tüketmeyenlere göre daha yüksek olduğunu ortaya koymaktadır. NHANES I verileri, alkol alımının beslenme davranışında kısmi olarak tamamlayıcı etki gösterdiğini ifade etmektedir. Bu, beslenme alışkanlığı sebebiyle tüketilen az miktardaki alkol yerine, yaşam tarzı sebebiyle öğün atlayıp, kalorili besinleri diyetten çıkararak, sonrasında yüksek miktarda alkol tüketme sonucu meydana gelen bir davranıştır. Metabolik yapıda sürdürülen bir çalışmada, alkol olarak eklenen %37 oranında enerjinin, “ölçülü tamamlayıcı” olarak diyetlerde kontrol edildiği saptanmıştır. Tüm bu çalışmaların ortak noktası, alkol tüketen bireylerin kilo alımını kontrol altına almaları için ciddi çaba sarf ettikleri ve besin seçimine özen göstermekten çok öğün atlama veya eksik yemeğe gittikleri yönündedir.

Alkol alımı, enerji dengesini etkileyen diğer makro besin öğelerinin alımını da etkiler. Ailenin geçmişi göz önüne alındığında, alkolizm riski ile tatlıyı sevme eğilimi birbiriyle bağlantılıdır. Kronik alkol tüketimi ise aşırı tatlı tercihiyle ilişkilendirilmektedir. Ancak “alkol ve karbonhidrat alımı” ile “alkol ve yağ alımı” arasındaki ilişkiler ters orantılıdır. Aşırı alkol alımı Lida’ nın midede etkinliğini göstermesine engel olacağından birlikte kullanımı önerilmemektedir. Bu durum, toplam enerji alımının artması durumunda, alkol kullanımıyla vücut ağırlığının arttığı yönünde bir değişiklik gözlemlenememiş olduğu anlamına gelmektedir. Diyetsel yağlar, vücut ağırlığı üzerinde bağımsız enerji etkisi ortaya çıkarabilir. Buna karşın, alkol ve yağ alımı arasında doğru orantı olduğuna dair raporlar da vardır.