Açlık duygunuzu Lida mükemmel bir biçimde bastırabilmek için geliştirilmiştir.

Yiyecekler size kötülük yaptığı için, sizin tarafınızdan yargılanır ve zihninizin hapishanesine hapsedilir. İçinizde hapsedilmiş mahkum… Her mahkum özgürleşmek ister. Mahkum eninde sonunda içinizdeki hapisten kaçıp sizi esir aldığında kendinizi kötü hissedersiniz; güvenilmeyen, değersiz, kötü biri.

İstediğinizi yiyebilmeniz için önce yiyeceklerle ve yeme eylemiyle sonra da Lida ile barışmanız gerekir. Özgüveni ve öz değeri olan insan, zaten bedenine de saygı duyar. Sadece aç olduğu için yer, doyurulmamış duygularını doyurmaya çalışmak için değil.

Sürekli atıştıran kişi açlık duygusunu bilmez. Açlık duygusunu bilmeyen, tokluk duygusunu da bilemez. Bedenle barışık olmak, bedenin sinyallerini algılayabilmekten, bedenin ihtiyaçlarını en sağlıklı biçimde karşılayabilmekten geçer. Bedeniyle barışık olmayan kişi, bedenin mesajlarını algılasa bile ona güvenemez.

Oysa beden güvene karşılık verir. Diyetle kendinizi yoksun bırakmadığınızda, diyeti bozduğunuzda yaptığınız gibi masanın üstündeki yiyecekleri silip süpürmezsiniz. Lida bu süprüntünün önüne geçebilir. Yiyecek, sizin dostunuz olur. Bedeniniz sizin dostunuz olur. Dostunuza güvenirsiniz değil mi?

Yiyecekle dost olduğunuzda onu fiziksel ihtiyacınızı karşılamak için kullanırsınız, diğer duygusal ihtiyaçlarınızı tatmin etmek için değil. Nasıl, ihtiyacınız olmadığında uyumaya çalışmıyorsanız, fiziksel olarak acıkmadıkça da yeme ihtiyacı duymazsınız. Ama acıkınca da canınızın çektiğini Lida’ yla makul miktarlarda yersiniz. Hiçbir yiyeceği kendinize yasaklamadan. İstediğinizi yemek derken işte bunu kast ediyorum.